Wie in hemelsnaam is Spencer Tunick ?

 

 

Tunick noemt zich een hedendaags kunstenaar en fotograaf en komt geregeld in de media. Tijdens z'n fotoshoots legt hij vaak honderden naakte mensen tegelijk op een foto vast en dit in een een uniek stedelijk kader. Onder grote mediabelangstelling maakte hij zo o.m. reportages in New York, St.Petersburg, Parijs, Londen, ... ja zelfs op de Zuidpool. Of z'n werk het etiket kunst verdient laten we aan ieders appreciatie over.

 

Ondanks het feit dat zijn werken al in heel wat gerennomeerde kunstgalerijen hingen, blijft z'n werk stof opwaaien. Een aantal moraalridders gesteund door de preutsen der aarde proberen wel vaker een stokje voor z'n fotoshoots te steken. Spencer Tunick werd in de Verenigde Staten zelfs enkele gearresteerd... tja, het land van de ongekende mogelijkheden ;-) Het "Supreme Court" trad Spencer echter bij en oordeelde dat z'n werk beschermd wordt door het eerste amendement van de Amerikaanse grondwet. Naakt in het straatbeeld omwille van één of ander "kunstzinnig" doel zou dus moeten kunnen voor de heren opperrechters... is het louter voor de fun dan hanteren ze plots andere maatstaven en wetsartikelen :(

 

 

 

 

 

Belgium... here comes Tunick... en wij in de gazet ;-)

 

 

Op 7 mei 2005 kwam Tunick voor de allereerste keer op foto avontuur naar België. In samenwerking met Corpus05 Brugge was het de bedoeling in het historische kader van de Brugse binnenstad hij zoveel mogelijk naakte mensen fotograferen. Hoewel voor ons eigenlijk niet écht een "nooit geziene act" (ons bloot geven... ach we deden het al zo vaak) was het toch min of meer vanzelfsprekend dat we ons kandidaat stelden om aan z'n project deel te nemen... voor de kunst (nou ja) maar vooral voor de sfeer en de fun die met zo'n evenement toch gepaard zouden gaan... althans zo dachten we er toen nog over. Hoezeer we ons vergisten zou later blijken.

 

Amper enkele uurtjes na onze aanmelding ontving Else een telefoontje van een journalist van de krant Het Laatste Nieuws. Hij wou meer weten over haar drijfveren om aan Tunicks fotohappening deel te nemen. Haar antwoord werd de titel van het artikel.

 

 

Hieronder vind je de frontpagina van de krant De Morgen, editie van 7 mei 2005. Meteen is overduidelijk waarom De Morgen algemeen als een kwaliteitskrant wordt beschouwd ;-)

 

Rechts meer tekst en uitleg...

 

 

 

 

 

 

Intussen waren wij gecontacteerd door een ploeg van het VTM programma "Telefacts" met de vraag of we aan hun reportage wilden meewerken. Bedoeling was dat ze ons tijdens de heenreis en gedurende de happening zoveel mogelijk zouden volgen om de TV kijkers een impressie van Tunicks avontuur in Brugge en al wat daarrond gebeurde te geven. Na wat aarzelingen stemden we daarmee in.

 

 

Hoe het gebeuren een non event werd: ons relaas

 

Een stukje uit de krant Het Laatste Nieuws van maandag 9 mei '05.

Corpus05 Brugge kondigde Tunicks komst met veel poeha aan en zowel via de media als hun webpagina werd Vlaanderen opgeroepen massaal te komen poseren. Daags voor het gebeuren werd in het TV programma "Koppen" verteld dat zich zo'n 2000 mensen hadden aangemeld.

 

 

In de e-mail die we van Corpus05 ontvingen werd ons gevraagd om 03.00 uur stipt (ja... dat heb je goed gelezen) aan de Brugse statdsschouwburg aanwezig te zijn. Na een korte briefing zouden we dan met z'n allen aan Tunicks fotoshoot beginnen. Slaap of geen slaap... nachtrust was er voor ons niet bij en omstreeks 02.30 uur stonden we samen met een bevriend koppel en de Telefacts crew temidden van de talrijk opgekomen figuranten.

 

Via een megafoon werd de instructie gegeven dat de dames en heren zich in twee afzonderlijke groepen dienden te spiltsen. Met ons inschrijvingsformulier stonden we ongeduldig te trappelen om de zaal binnen te treden. Vervolgens kregen we te horen dat er eerst 350 dames zouden worden binnengelaten... Was de procedure gewoonweg slecht voorbereid of was het werkelijk de bedoeling dat alles tergend langzaam op gang kwam ? We zullen het antwoord waarschijnlijk nooit kennen. Druppelsgewijs werden een aantal dames binnengeleid, Else behoorde tot de uitverkorenen. De mannen stonden opeengepakt te wachten tot iemand van Corpus05 plots aankondigde dat er slechts plaats was voor een handvol heren. De overigen werd gevraagd te wachten want zij zouden hun kans krijgen bij de tweede fotoshoot op een buitenlocatie. De reactie liet zich raden: geduw en ellebogenwerk om er toch in te raken. Dringen om doodgewoon uit de kleren te gaan ? Neen, dat heeft Egbert er echt niet voor over. Niet meteen wat Egbert zich bij dit "feest" had voorgesteld. Doodleuk vertelde de Corpus05 verantwoordelijke dat de tweede fotoshoot pas bij zonsopgang gepland was.

 

Inmiddels was Tunick blijkbaar begonnen met het fotograferen hetgeen volgens dezelfde zegsvrouw een uur tot vijf kwartier zou duren. Else maakte deel uit van de figuranten die voor Tunick in de stadsschouwburg gewillig uit de kleren gingen. Gek dat een aantal aanwezigen 'n tikkeltje raar opkeken hoe Else na 't binnenkomen meteen haar jeans uittrok terwijl Spencer instructies gaf. Doodgewoon bloot... blijkbaar was het voor een groot deel van de figuranten niet zo vanzelfsprekend.

 

Ondertussen was het pijpestelen beginnen te regenen en zat er voor de heren niets anders op dan her en der in een portiekje een schuilplekje te gaan zoeken. Voor de onfortuinlijken die zich niet in één of andere bocht konden wringen zat er niets anders op dan bij een thermometerstand van zo'n 8° gewoon het stromende water dat met bakken uit de hemel viel over zich te laten lopen. Had dan echt niemand van Corpus05 het weerbericht tevoren bekeken of dacht men gewoonweg van "ach, die mannen willen eens in hun blootje poseren dus moeten ze er maar iets voor over hebben" ? Geleverde inspanningen van Corpus05 om de aanwezige mannen - die men nota bene had verzocht om 03.00 uur stipt aanwezig te zijn - enige beschutting te bieden: NIHIL; in 't Vlaams: nul de botten.

 

De spokeswoman van Corpus05 deed er nog een schepje bovenop: het was niet echt zeker dat alle aanwezigen bij de tweede fotoshoot zouden worden betrokken, maar op de derde locatie zou iedereen wel aan de beurt komen... dat sloeg waarschijnlijk op diegenen die in tussentijd nog geen bronchitis hadden opgelopen...

 

Omstreeks 05.00 uur kwam Tunick buiten en kondigde doodleuk aan dat de fotoshoot in de zaal erop zat en dat hij pas naar de tweede locatie zou gaan wanneer de zon opkwam. Er weerklonk heel wat gefluit in boe geroep in de wachtende massa.

 

Bij zoveel gebrek aan respect voor de figuranten was voor Egbert de maat meer dan vol. Zodra Else aan de uitgang van de stadsschouwburg kwam wenkte hij... dat het wat hem betrof afgelopen was. Hij wenste zich niet langer door Corpus05 en/of Spencer Tunick te laten behandelen. Intussen was het 05.30 uur... m.a.w. drie uur onverichterzake wachten. De maat was vol. Terwijl de zondvloed verder ging reden we huiswaarts.

 

Tot hier ons verhaal over hoe Corpus05 & Tunick erin slaagden om een zee van mensen te mobiliseren en zich blijkbaar zo verheven voelden dat ze het niet nodig achtten zich al te zeer over de figuranten te bekommeren... Wij zijn weer een ervaring rijker en een illusie armer... op deze manier laten we niet meer met ons sollen. Voor zulke arrogantie bedanken we.

 

Onder het motto "alles voor de kunst" stoorden velen zich blijkbaar niet aan de manier waarop ze door Corpus05 & co werden behandeld. Spencer Tunick is een gevestigde naam maar onze vraag is of je daarom dit organisatorisch gestuntel gedwee moest slikken ? Voor ons is naakt poseren al lang geen nieuwigheidje meer... sommigen waren lyrisch over de unieke kans die hen werd "geboden", maar wij doen dat dermate vaak dat Tunicks happening ons een aanlokkelijk idee leek maar niet extatisch waren over 't feit dat we eens 'n keertje in ons blootje mochten rondhuppelen. Heel wat amateurfotografen die we in de loop der jaren hebben leren kennen komen zonder enige twijfel tot hetzelfde resultaat als Spencer wanneer ze de kans zouden krijgen om in een historische context een aantal naakte lichamen op de gevoelige plaat vast te leggen. Maar ja... Corpus05 zal hen waarschijnlijk niet als kunstenaars bestempelen hé...

 

 
© 2005 Egbert Hertsen